Hoe kunt u bepalen of een Andere hittebestendige stalen onderdelen zijn bestand tegen hoge temperaturen ?
1. Testen van hardheid en sterkte bij hoge temperaturen: Meet de hardheid met behulp van een Vickers- of Shore-hardheidsmeter bij bedrijfstemperaturen zoals 600 °C en 800 °C. De hardheid die binnen het ontwerpbereik blijft, duidt op voldoende sterkte bij hoge temperaturen.
Voer tegelijkertijd trek- of vloeisterktetests bij hoge temperaturen uit en registreer de spanning-rekcurve om een goede rek bij de doeltemperatuur te garanderen.
2. Magnetisch deeltjesonderzoek: Magnetisch deeltjesonderzoek van martensitische of ferritische legeringen kan snel interne scheuren, onvolledige penetratie of warmtebehandelingsdefecten detecteren, die vaak voorlopers zijn van falen bij hoge temperaturen.
3. Onderzoek van vloeistofpenetratie: Door het oppervlak te bedekken met een penetrant en dit te ontwikkelen, kunnen minuscule oppervlaktescheurtjes of poriën worden gedetecteerd, met name geschikt voor complexe geometrieën zoals warmtebehandelde armaturen en stralingsbuizen.
4. Ultrasone of Phased Array-inspectie: Ultrasoon testen beoordeelt interne defecten, losraken van tussenlagen of laskwaliteit met behulp van time-of-flight- of echo-demping. Geschikt voor grote onderdelen zoals dikke ovenrollen en ovenrails.
Hoe voorkom ik scheuren of vervorming in andere hittebestendige stalen onderdelen tijdens verwerking bij hoge temperaturen?
1. Redelijke voorverwarming en uniforme verwarming: Gebruik gesegmenteerde voorverwarming om de temperatuurgradiënt te verminderen en oppervlaktescheuren als gevolg van thermische schokken te voorkomen.
2. Gecontroleerde koelsnelheid en spanningsverlichting: Gebruik langzame koeling of gesegmenteerde luchtkoeling om de restspanning onder de 0,2% te houden; voer indien nodig tempereren bij lage temperatuur uit om stress te verlichten.
3. Optimalisatie van het lasproces: Gebruik TIG/EB-lassen met lage warmte-inbreng, gevolgd door een warmtebehandeling na het lassen om de verharding in de laszone te verminderen en brosse scheuren veroorzaakt door verharding te voorkomen.
4. Oppervlaktebescherming en beheer van de oxidelaag: Oxideer het werkstuk vóór de behandeling bij hoge temperaturen of breng een hittebestendige keramische coating aan om een dichte oxidefilm te behouden en het binnendringen van vloeibaar metaal te voorkomen dat scheuren zou kunnen veroorzaken.
5. Geometrisch ontwerp en controle van spanningsconcentratie: vermijd scherpe hoeken en abrupte veranderingen in de dwarsdoorsnede. Gebruik afgeronde hoeken of overgangssecties om de lokale spanningsconcentratie te verminderen en de kans op het ontstaan van scheuren aanzienlijk te verkleinen.